Tunel kolejowy w Strzyżowie

 
Tunel schronowy -  budowla o wymiarach wewnętrznych 464x10m, powstały z przebudowy już istniejącego tunelu kolejowego. Przy północnej ścianie tunelu znajduje się pojedynczy tor kolejowy. Do wnętrza prowadzą dwa wjazdy poprzedzone przedsionkami, zaś do komunikacji pieszej po jednym wejściu ze śluzą gazową przy każdym z wjazdó Tunel
Schron techniczny - mieści się na południowy zachód od tunelu. Powstał według znormalizowanego projektu. Składa się z dwóch prostopadłościennych bloków z przyległym krytym zbiornikiem na wodę. Budowla jest połączona z tunelem schronowym podziemnym tunelem technicznym przechodzącym pod torem kolejowymi i uchodzącym przy zachodnim wjeździe do tunelu.

Budowa rozpoczęła się w 1940 i najprawdopodobniej zakończoną ją latem 1941 roku. Budynki zaplecza mieściły się w okolicy dworca kolejowego w Strzyżowie. Ze względu na coraz częstsze naloty na zakłady przemysłowe z końcem 1943 roku w tunelu zlokalizowano składy części zamiennych oraz montownię silników lotniczych produkowanych w zakładach w Mielcu i Rzeszowie. W maju 1944 roku montownie ewakuowano. W lipcu słabo chroniony kompleks został zdobyty przez lokalny oddział AK. Po wojnie schron był własności LWP, później WP. Najpóźniej w latach 50-tych rozebrano drewniany dach oraz zdemontowano wyposażenie maszynowni. W 1995 roku schron techniczny zaadaptowano na oczyszczalnie ścieków. Zniszczono pozostałości odeskowania, elewacje pokryto szpecącym tynkiem. W 2000 roku tunel kolejowy przekazano gminie Strzyżów która zorganizowała w jego wnętrzach strzelnicę tunelową