Fort 52 "Borek"

Fort nr 52 “BOREK” (GHW 52 “Borek” ; Gürtelhauptwerk: dzieło główne pierścienia), artyleryjski fort dwuwałowy - nie zrealizowany fort pancerny. 1885-86.

Fort główny artyleryjski dwuwałowy 52 "Borek" pochodzi z lat 1884-1886 a jego projekt przypisuje się Danielowi Salis Soligo. Pierwotnie fort miał być fortem pancernym z dwoma wieżami Grusona dla dwóch armat 120 mm M.80 prod. zakładów Kruppa. W trakcie budowy zabrakło jednakże funduszy na ich zakup i w szybach dla nich przeznaczonych wybudowano klatki schodowe z wybieżniami na wał artyleryjski.  W 1910 na górnym wale artyleryjskim zamontowano dwie lekkie kopuły obserwacyjne, w kaponierach płyty pancerne dla ckm. Ściągnięto także nasyp z koszar nad którymi planowano wylać dodatkową żelbetową płytę. W 1914 roku na międzypolach fortu wzniesiono rozległy system fortyfikacji polowych, których fragment zachował się na zachodnim kraju działki fortu. W trakcie II Wojny Światowej fort nie odegrał już żadnej roli. Od lat 50-tych do 1990 roku na obiekcie rezydowały Ochotnicze Hufce Pracy. Złomowano wtedy dwie płyty z kaponiery szyjowej, a także wszystkie stoliki pod km-y oraz większość wyposażenia pancernego (stolarka, furty, itp.). Przerobiono również niektóre otwory okienne. Podwyższono również poziom ziemi na placu broni o 50 cm wylewając tu płyty betonowe. Po 1990 fort został porzucony i popada w ruinę.