Tarcza pancerna krótka armaty M.94

Tarcza została opracowana w 1894 roku dla nowo wprowadzonej do uzbrojenia armaty M.94 na lawecie kazamatowej. Była przeznaczona dla wolno stojących albo znajdujących się na kaponierach lub skrzydłach koszar tradytorów. Grubość ścianki czołowej tarczy wynosi 10,5 cm. Jest to grubość znaczna, biorąc pod uwagę mały stopień zagrożenia strzałem na wprost artylerii przeciwnika. Tarcza zapewniała poziomy kąt strzału w granicach 30 stopni, pionowy natomiast od -10 stopni do +18 stopni. Produkcja trwała w latach 1894-1895. Wyprodukowano łącznie 20 egzemplarzy z czego jedynie dwa trafiły do Twierdzy Kraków (fort 47a - zachowane) cztery na front włoski (nie zachowane) a większość do Twierdzy Przemyśl.