Sponson - wartownia

Sponsony pancerne z płyt pancernych posiadały trójkątny rzut poziomy. Składają się zasadniczo z czterech płyt pancernych. Górne płyty pancerne o trójkątnym rzucie tworzyły nad sponsonem dwuspadowy daszek. Były zespolone za pomocą nitów z kątownikiem który z kolej łączył się z dwiema głównymi płytami pancernymi, zamontowanymi pod kątem 135 stopni w stosunku do elewacji obiektu w jakim został osadzony sponson. Przednia, narażona płyta posiadała otwór strzelniczy dla broni ręcznej, przynitowywano tu również sterczące naostrzone stalowe pręty współpracujące z bramą forteczną (ewentualnie drzwiami pancernymi). W tylnej płycie wycięty został otwór drzwiowy i osadzone drzwi zaopatrzone w strzelnice dla broni ręcznej. Wszystkie strzelnice były zamykane uchylnymi stalowymi płytami. Na styku dwóch płyt pancernych zamontowywano zawiasy na których osadzano opcjonalnie albo bramę lub drzwi pancerne lub kratę forteczną. Sponson za pomocą kotw osadzony był w strukturze obiektu. Ten za jeżeli posiadał jeszcze jakieś pomieszczenia kubaturowe, to zazwyczaj był z nimi połączony poprzez otwór komunikacyjny. Sponsony z znitowanych ze sobą płyt pancernych były produkowane w latach 1905-1911. Były przeznaczone głównie dla ostrogów bramnych rdzenia, ale były również montowane w formie wartowni na modernizowanych fortach pancernych. Obecnie wiadomo, że w Twierdzy Kraków zamontowano 3 egzemplarze, a w Twierdzy Przemyśl 4.