Lekka kopuła obserwacyjna
była produkowana w latach 1902-1915. Była przeznaczona dla fortów artyleryjskich,
piechoty, baterii artyleryjskich oraz punktów obserwacyjnych. Składała
się ona z czołowej płyty pancernej, głównej, łukowato wygiętej płyty pancernej
oraz kątowników tworzących szkielet konstrukcji. Kopuły wczesnej serii
produkcyjnej były zamykane od tyłu za pomocą drzwi pancernych, jednakże
ze względu na koszty pomysł ten zarzucono. W zależności od fantazji wykonawców
kopuła była osadzana bezpośrednio w ziemi i oszalowana za pomocą desek
lub w betonowym stanowisku. Na każdej ze ścian kopuły zastosowano otwory
obserwacyjne zamykane od wewnątrz zasuwką. Posiadały one uchwyty dla optyki.
Całość konstrukcji była nitowana. Kopuły produkowane już w trakcie wojny
były skręcane śrubami, co umożliwiało ich łatwe rozmontowywanie oraz transport.
Jak na kopułę była ona bardzo tania - 800 guldenów za sztukę.